•7/15/2009 02:15:00 AM
အဂၤလိပ္စာ အဂၤလိပ္စကားကို ၅တန္းေရာက္မွ နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ ေတြ႔ခဲ႔ရတဲ႔ ဒူကဘာတို႔ တသက္လံုး အဂၤလိပ္ေတာထဲမွာ နိစၥဓူဝ ေနေနရမယ္လို႔ မထင္ခဲ႔ရိုး အမွန္ပါ၊ ပဥၥမတန္း တုန္းကမ်ား ဆရာမက A ေရးျပတာကို ရြာက လွည္းမွာ ေထာက္တဲ႔ ေဒါက္ႀကီး ထင္ေနမိလို႔ ..... ဘုရားသခင္! ၊ B တို႔ C တို႔ ဆက္သင္ေတာ႔လည္း ေဘးနားက အတန္းေဖၚ ေရးေနတာကို ၾကည္႔ၿပီး အိမ္မွာ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲက ပုလင္းထဲ ထည္႔သိမ္း သိမ္းထားတဲ႔ ပုဇြန္ေျခာက္ေတြ အမွတ္နဲ႔ ေကာက္ေကာက္ စားမိေတာ႔ မလို႔ ခဏခဏရယ္၊ အခုေတာ႔မ်ား စားလဲသူ အိပ္လဲ သူကို ျဖစ္လို႔ေပါ႔။ မသိစိတ္နဲ႔ ေယာင္ရင္ေတာင္ ၈ တဲ႔ေလ။
ဟိုးအရင္တုန္းက ရြာမွာ အခုလိုပဲ မီးက သိပ္လာတာ သိပ္မွန္တာ မဟုတ္ေတာ႔ အိမ္တိုင္း ဘက္ထရီနဲ႔ ထြန္းတဲ႔မီးေခ်ာင္း သံုးၾကရတယ္၊ လမ္းထိပ္က ညေန ညေနဆို ကခ်င္ အရက္ေရာင္းတဲ႔ ဦးေဒါင္လြန္းႀကီးကို မနက္ပိုင္း ဒူကဘာတို႔ ကေလးဘဝက ေက်ာင္းသြားခ်ိန္ဆို အခ်ိန္မွန္ပဲ ဘက္ထရီအိုးေတြ ၂လံုး၊ ၃လံုးဆြဲလို႔ လမ္းမွာ ႀကံဳတတ္တယ္၊ အဲဒီေတာ႔ ပဋိသေႏၶရ စကားဆိုတာေပါ႔ ဦးေဒါင္လြန္းႀကီး ဘယ္သြားမလို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ဦးေဒါင္လြန္းက ဆိုတယ္၊ ပထဝီ သြားသြင္းမလို႔တဲ႔ အဲေတာ႔ လူႀကီးေတြ မွားတာကို သိတဲ႔ ကေလးျဖစ္တဲ႔ ဒူကဘာက ဦးေဒါင္လြန္း …. ! ပထဝီ မဟုတ္ဖူး ဘက္ထရီလို႔ ေခၚတယ္ မွားေနတယ္ အဲလိုသင္ေပးတယ္၊ သူလဲ ေနျပည္ေတာ္က ဘဘႀကီးလိုပဲ ေခါင္းမာတာေတာ႔ အမွန္ပဲ၊ ဘယ္ေတာ႔မွ အမွန္ မဆိုဖူး၊ အေရးထဲ အထြန္႔ကတက္ လိုက္ရေသး၊ နင္တို႔ ေခတ္စကားက မွန္လား? မွားလား? ငါ မသိဖူး၊ ငါ႔မွာေတာ႔ ဒါနဲ႔ အသားက်ေနၿပီ ဆိုတယ္၊ ဒါနဲ႔ ဒူကဘာလည္း ရြဲ႔ၿပီး ပထဝီ အားသြင္းတယ္ ဆိုတာကို အဂၤလိပ္လို ခါခ်ဥ္ သြင္းတယ္လို႔ ( အမွန္ေတာ႔ Charging ) ေခၚတယ္ ေျပာေတာ႔၊ ေနာင္မ်ား လမ္းမွာေတြ႔ရင္ ဦးေဒါင္လြန္းႀကီး ေခၚလိုက္တာနဲ႔ “ပထဝီ ခါခ်ဥ္သြားသြင္းမလို႔” လို႔ တန္းေျပာတာ၊ ဒါေၾကာင္႔ က်ဳပ္တို႔ လူမ်ဳိးေတြက “ ေသရဲတယ္၊ တိုက္ရဲတယ္၊ အမွား မျပင္ရဲဖူးလို႔ ” သူတကာေတြ ေျပာတာမ်ား မွန္ေနမလားပဲ။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၅ႏွစ္ေက်ာ္ ကလည္း ဒူကဘာ တေယာက္ ကမ္းကုန္လို႔ ေရထဲ ေရာက္ဖူးပါတယ္၊ တခါသားမွာ ဗမာလူမ်ဳိး သေဘၤာကပၸတိန္ တေယာက္နဲ႔ အမွတ္မထင္ ပင္လယ္ထဲမွာ အားအားယားယား Control Room မွာ စကားေျပာေနတုန္း သူက ေဘးခပ္လွမ္းလွမ္းက ျဖတ္သြားတဲ႔ M.V. BUT-2 သေဘၤာကို သူက မွန္ဘီလူးနဲ႔ ၾကည္႔ၿပီး ဘြတ္တူးလို႔ အသံထြက္ ဖတ္လိုက္တယ္၊ ဒူကဘာလဲ ကိုယ္ျမင္တာ မေသျခာလို႔ မ်ားလားဆိုၿပီး ေဘးက မွန္ဘီလူး ယူၿပီး ထပ္ၾကည္႔လိုက္ကာ၊ ရွည္ၿပီး “သူႀကီး … ဘတ္တူး မဟုတ္ဖူးလား?” ေမးေတာ႔ မရွည္နဲ႔ ငါ … သူႀကီး ငါဘြတ္ရင္ အားလံုးဘြတ္ပဲတဲ႔၊ Master ever right ! တဲ႔ကြ မွတ္ထားဆိုလို႔ ဒူကဘာလဲ အဲဒီတုန္းက လူႀကီးေတြ မွားတဲ႔ အတိုင္း နင္ၿပီး အဲဒီတုန္းက ဘြတ္ခဲ႔ ရပါေၾကာင္း။ ဒါနဲ႔ထပ္ေတာ႔ မေမးျဖစ္လိုက္ မိဖူး Busy ေတြ႔ရင္ အဲဒီသေဘၤာသူႀကီး ဘူးစိ (ဘူးဇိ) လို႔မ်ား အသံထြက္ေန သလားလို႔? ။
ေနာက္ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နင္တာ တခု ရွိေနေသးတယ္၊ ဒူကဘာ တို႔က ငယ္စဥ္ဘဝ ကတည္းက အဆိုေတာ္ မြန္းေအာင္ရဲ႕ အေဖ ဆရာႀကီး ဦးစီေဒါ႔(စ္) အဂၤလိပ္ေက်ာင္း လက္ထြက္ေတြပါ၊ အလယ္တန္းေလာက္ ေရာက္လာေတာ႔ စိတ္ကလဲ ၾကြပံုရပါတယ္ အဘိုးႀကီးသင္တဲ႔ အဂၤလိပ္စာက ေက်ာင္းသူ ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ တက္ေနတဲ႔ ေက်ာင္းေလာက္ မေကာင္းဖူးထင္ၿပီး၊ ဘိုနာမည္နဲ႔ သင္တဲ႔ေက်ာင္းဆရာ က်ဴရွင္ သြားတက္ပါေလေရာ၊ တရက္ၾကေတာ႔ သဒၵါသင္ေတာ႔ ဆရာက နက္ကတစ္ ( Negative ) ကို နေဂးတစ္ လို႔ ခဏခဏ ေျပာေနေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း ရွည္ၿပီး၊ ဆရာခင္ဗ်ား…… နကၠတစ္ မဟုတ္လားလို႔ ? ေမးေတာ႔ မင္းက ဆရာလား ? ငါက ဆရာလား ? ေမးခံရေတာ႔ ဆရာက ဆရာပါ ဆရာရယ္ ေျပာၿပီး ေက်ာင္းထြက္လိုက္ရ ပါေၾကာင္း။
အဲဒီလိုမ်ဳိး ဇြတ္ႀကီး အေပၚစီးကေန အာဏာအရပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဝါအရပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေျခအေနအရ တဖက္သတ္ႀကီး နင္ ရတဲ႔ဘဝမ်ဳိးေတြ ကေတာ႔ လြတ္ေနပါၿပီ၊ တေလာကပဲ မန္ေနဂ်ာ မွားေနတာေတြ ေထာက္ျပေတာ႔၊ မဆိုးပါဖူး သူတို႔က လက္ခံသား ရြာမွာဆို ေသဖို႔သာျပင္၊ ဒါေၾကာင္႔လည္း ႏိုင္ငံႀကီးသား ပီသတယ္ သူတို႔ ႏိုင္ငံေတြ တိုးတက္တယ္ဆိုတာ ဒါမ်ဳိး အသိေတြေၾကာင္႔ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္၊ အမွန္ျမင္ အမွားျပင္ ခံယူတတ္ဖို႔လည္း လိုပါတယ္၊ ေျပာစရာေတြေတာ႔ အမ်ားသားလား ? ကိုယ္႔အေၾကာင္းနဲ႔ ကိုယ္ ဒီေလာက္ပဲ နင္ တာ ေကာင္းပါတယ္။
က်ဳပ္တို႔လဲ ႏိုင္ငံ ေကာင္းစားရစ္ေစဖို႔ ႀကီးငယ္ မဟူ အမွားေထာက္ျပရင္ အမွန္ လက္သင္႔ခံဖို႔ေတာ႔ ညင္ ေလးေတာ႔ ျပင္သင္႔ၿပီ ထင္ပါ႔။
ဟိုးအရင္တုန္းက ရြာမွာ အခုလိုပဲ မီးက သိပ္လာတာ သိပ္မွန္တာ မဟုတ္ေတာ႔ အိမ္တိုင္း ဘက္ထရီနဲ႔ ထြန္းတဲ႔မီးေခ်ာင္း သံုးၾကရတယ္၊ လမ္းထိပ္က ညေန ညေနဆို ကခ်င္ အရက္ေရာင္းတဲ႔ ဦးေဒါင္လြန္းႀကီးကို မနက္ပိုင္း ဒူကဘာတို႔ ကေလးဘဝက ေက်ာင္းသြားခ်ိန္ဆို အခ်ိန္မွန္ပဲ ဘက္ထရီအိုးေတြ ၂လံုး၊ ၃လံုးဆြဲလို႔ လမ္းမွာ ႀကံဳတတ္တယ္၊ အဲဒီေတာ႔ ပဋိသေႏၶရ စကားဆိုတာေပါ႔ ဦးေဒါင္လြန္းႀကီး ဘယ္သြားမလို႔လဲ ဆိုေတာ႔ ဦးေဒါင္လြန္းက ဆိုတယ္၊ ပထဝီ သြားသြင္းမလို႔တဲ႔ အဲေတာ႔ လူႀကီးေတြ မွားတာကို သိတဲ႔ ကေလးျဖစ္တဲ႔ ဒူကဘာက ဦးေဒါင္လြန္း …. ! ပထဝီ မဟုတ္ဖူး ဘက္ထရီလို႔ ေခၚတယ္ မွားေနတယ္ အဲလိုသင္ေပးတယ္၊ သူလဲ ေနျပည္ေတာ္က ဘဘႀကီးလိုပဲ ေခါင္းမာတာေတာ႔ အမွန္ပဲ၊ ဘယ္ေတာ႔မွ အမွန္ မဆိုဖူး၊ အေရးထဲ အထြန္႔ကတက္ လိုက္ရေသး၊ နင္တို႔ ေခတ္စကားက မွန္လား? မွားလား? ငါ မသိဖူး၊ ငါ႔မွာေတာ႔ ဒါနဲ႔ အသားက်ေနၿပီ ဆိုတယ္၊ ဒါနဲ႔ ဒူကဘာလည္း ရြဲ႔ၿပီး ပထဝီ အားသြင္းတယ္ ဆိုတာကို အဂၤလိပ္လို ခါခ်ဥ္ သြင္းတယ္လို႔ ( အမွန္ေတာ႔ Charging ) ေခၚတယ္ ေျပာေတာ႔၊ ေနာင္မ်ား လမ္းမွာေတြ႔ရင္ ဦးေဒါင္လြန္းႀကီး ေခၚလိုက္တာနဲ႔ “ပထဝီ ခါခ်ဥ္သြားသြင္းမလို႔” လို႔ တန္းေျပာတာ၊ ဒါေၾကာင္႔ က်ဳပ္တို႔ လူမ်ဳိးေတြက “ ေသရဲတယ္၊ တိုက္ရဲတယ္၊ အမွား မျပင္ရဲဖူးလို႔ ” သူတကာေတြ ေျပာတာမ်ား မွန္ေနမလားပဲ။
လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၅ႏွစ္ေက်ာ္ ကလည္း ဒူကဘာ တေယာက္ ကမ္းကုန္လို႔ ေရထဲ ေရာက္ဖူးပါတယ္၊ တခါသားမွာ ဗမာလူမ်ဳိး သေဘၤာကပၸတိန္ တေယာက္နဲ႔ အမွတ္မထင္ ပင္လယ္ထဲမွာ အားအားယားယား Control Room မွာ စကားေျပာေနတုန္း သူက ေဘးခပ္လွမ္းလွမ္းက ျဖတ္သြားတဲ႔ M.V. BUT-2 သေဘၤာကို သူက မွန္ဘီလူးနဲ႔ ၾကည္႔ၿပီး ဘြတ္တူးလို႔ အသံထြက္ ဖတ္လိုက္တယ္၊ ဒူကဘာလဲ ကိုယ္ျမင္တာ မေသျခာလို႔ မ်ားလားဆိုၿပီး ေဘးက မွန္ဘီလူး ယူၿပီး ထပ္ၾကည္႔လိုက္ကာ၊ ရွည္ၿပီး “သူႀကီး … ဘတ္တူး မဟုတ္ဖူးလား?” ေမးေတာ႔ မရွည္နဲ႔ ငါ … သူႀကီး ငါဘြတ္ရင္ အားလံုးဘြတ္ပဲတဲ႔၊ Master ever right ! တဲ႔ကြ မွတ္ထားဆိုလို႔ ဒူကဘာလဲ အဲဒီတုန္းက လူႀကီးေတြ မွားတဲ႔ အတိုင္း နင္ၿပီး အဲဒီတုန္းက ဘြတ္ခဲ႔ ရပါေၾကာင္း။ ဒါနဲ႔ထပ္ေတာ႔ မေမးျဖစ္လိုက္ မိဖူး Busy ေတြ႔ရင္ အဲဒီသေဘၤာသူႀကီး ဘူးစိ (ဘူးဇိ) လို႔မ်ား အသံထြက္ေန သလားလို႔? ။
ေနာက္ အဂၤလိပ္စာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး နင္တာ တခု ရွိေနေသးတယ္၊ ဒူကဘာ တို႔က ငယ္စဥ္ဘဝ ကတည္းက အဆိုေတာ္ မြန္းေအာင္ရဲ႕ အေဖ ဆရာႀကီး ဦးစီေဒါ႔(စ္) အဂၤလိပ္ေက်ာင္း လက္ထြက္ေတြပါ၊ အလယ္တန္းေလာက္ ေရာက္လာေတာ႔ စိတ္ကလဲ ၾကြပံုရပါတယ္ အဘိုးႀကီးသင္တဲ႔ အဂၤလိပ္စာက ေက်ာင္းသူ ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ တက္ေနတဲ႔ ေက်ာင္းေလာက္ မေကာင္းဖူးထင္ၿပီး၊ ဘိုနာမည္နဲ႔ သင္တဲ႔ေက်ာင္းဆရာ က်ဴရွင္ သြားတက္ပါေလေရာ၊ တရက္ၾကေတာ႔ သဒၵါသင္ေတာ႔ ဆရာက နက္ကတစ္ ( Negative ) ကို နေဂးတစ္ လို႔ ခဏခဏ ေျပာေနေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း ရွည္ၿပီး၊ ဆရာခင္ဗ်ား…… နကၠတစ္ မဟုတ္လားလို႔ ? ေမးေတာ႔ မင္းက ဆရာလား ? ငါက ဆရာလား ? ေမးခံရေတာ႔ ဆရာက ဆရာပါ ဆရာရယ္ ေျပာၿပီး ေက်ာင္းထြက္လိုက္ရ ပါေၾကာင္း။
အဲဒီလိုမ်ဳိး ဇြတ္ႀကီး အေပၚစီးကေန အာဏာအရပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဝါအရပဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ အေျခအေနအရ တဖက္သတ္ႀကီး နင္ ရတဲ႔ဘဝမ်ဳိးေတြ ကေတာ႔ လြတ္ေနပါၿပီ၊ တေလာကပဲ မန္ေနဂ်ာ မွားေနတာေတြ ေထာက္ျပေတာ႔၊ မဆိုးပါဖူး သူတို႔က လက္ခံသား ရြာမွာဆို ေသဖို႔သာျပင္၊ ဒါေၾကာင္႔လည္း ႏိုင္ငံႀကီးသား ပီသတယ္ သူတို႔ ႏိုင္ငံေတြ တိုးတက္တယ္ဆိုတာ ဒါမ်ဳိး အသိေတြေၾကာင္႔ျဖစ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္၊ အမွန္ျမင္ အမွားျပင္ ခံယူတတ္ဖို႔လည္း လိုပါတယ္၊ ေျပာစရာေတြေတာ႔ အမ်ားသားလား ? ကိုယ္႔အေၾကာင္းနဲ႔ ကိုယ္ ဒီေလာက္ပဲ နင္ တာ ေကာင္းပါတယ္။
က်ဳပ္တို႔လဲ ႏိုင္ငံ ေကာင္းစားရစ္ေစဖို႔ ႀကီးငယ္ မဟူ အမွားေထာက္ျပရင္ အမွန္ လက္သင္႔ခံဖို႔ေတာ႔ ညင္ ေလးေတာ႔ ျပင္သင္႔ၿပီ ထင္ပါ႔။
ျမင္သမွ်
|
12 comments:
HOTE PA, HOTE PA
က်မ အလုပ္ လုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ေနရာက
လူတခ်ိဳ႕ က speed boat ကို စတီးေဘာက္ တဲ့ း)
...
ကိုဒူကဘာ ေရ
တခ်ို႕ လူေတြကတကယ္
သနားစရာ ေကာင္းတယ္ရွင့္
သူတို႕ မေသ ေတာ့ဘူး ထင္ေနတာ
လိုဏ္ေခါင္းၾကီးထဲ ၀င္ေနရင္ လြတ္ေတာ့မယ္
ထင္ေနတာေလ
link ယူသြားတယ္
ခင္မင္စြာျဖင့္
နင္ေနရင္ေရေသာက္ၿပီးမွေရးတာမဟုတ္ဘူး။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ေမ့တာေတြရိွတယ္။ အကိုတေယာက္ဆို Good Brothers ကိုလွမ္းဖတ္တာ ဂြတ္ဘရိုးသားတဲ့။ ရယ္လိုက္ရတာ။ ၿပီးေတာ့အဲဒါ ဘာလဲမသိဘူးတဲ့။ ဘြဲ႕ရၿပီးၿပီေနာ္ အဲဒါ။ ကိုႀကီးအဲဒါ ဂြတ္ဘုရားသားေလးဆိုၿပီး အာေအးဟုတ္ပတဲ့။
အမွားကို ၀န္ခံတဲ့ သူေတြကို တခါ မွားဖူး တဲ့ အမွားကို အားရတိုင္းေထာက္ၿပီး အမွန္ျပင္တာကို အသိအမွတ္ မျပဳခ်င္ ေနရာ မေပးခ်င္တဲ့ လူေတြ မ်ားေနလို႕ အမွားကို ၀န္မခံခ်င္ေတာ့တဲ့လူေတြလဲ အမ်ားသား...
မွားဖူးတဲ့ လူေတြလဲ အသိစိတ္ဓာတ္ ရွိဖို႕ လုိသလို မွန္ေနတဲ့ (မွန္ေနတယ္ ထင္တဲ့) လူေတြလဲ သေဘာထား ၾကီးဖို႕ လိုပါတယ္။
အမွားကို ၀န္ခံရတာ ရွက္စရာ ဆိုတဲ့ အသိ ေနရာမွာ အမွားကို ၀န္ခံၿပီး အမွန္ ျပင္ရဲတာ ေလးစားစရာ ဆိုတဲ့ အသိေတြ ပြားမ်ားဖို႕ လိုတယ္ ထင္ပါတယ္ ကိုဒူကဘာေရ.. နင္လြန္းလို႕ ေရးတဲ့ ေကာမန္႕ပါပဲေနာ္
ပထဝီအိုးကိုခါခ်ဥ္သြန္းမယ္ဗ်ိဳ႕...
ေသရဲတယ္၊ တိုက္ရဲတယ္၊ အမွားမျပင္ရဲဘူး ဆိုတာေတာ္ေတာ္ထိတယ္ဗ်ာ။ အမွားလို႔လက္မခံရဲေတာ့ မွန္ေၾကာင္းျပေအာင္ထပ္ခါထပ္ခါမွားျပေနရေတာ့တာပါပဲ။
၈ ဂဏန္းကို စြဲလမ္းတယ္ထင္ပါ႔
ကြ်န္မလည္း အထက္တန္းေက်ာင္းအထိ အသံထြက္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ နင္ဖူးတယ္။ ဆရာေတြေၾကာင္႔ ဟုတ္ပါဘူး။ အတန္းတူ သူငယ္ခ်င္းေတြေၾကာင္႔ပါ။ အသံထြက္မွားေတြၾကားမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း တစ္မ်ိဳးအသံထြက္ေနေတာ႔ ရွက္ၿပီး မထြက္ရဲေတာ႔ဘူး။ ခုေတာ႔ နင္ေတာ႔ပါဘူး။ ေလွ်ာခနဲ ေလွ်ာခနဲေပါ႔
No comments :P အလုပ္ျပဳတ္မွာ စိုးလို႕ :D
ကၽြန္မေတာ့ အဂၤလိပ္စာကို ၄ တန္းမွာ စသင္ရပါတယ္။ စနစ္သစ္ကို ခုႏွစ္တန္းမွာ စသင္ရတယ္။
“ ေသရဲတယ္၊ တိုက္ရဲတယ္၊ အမွား မျပင္ရဲဖူးလို႔ ” wow, nice words
အင္ဂ်င္နီယာအတန္းမွာ Technique ကို တက္ကနီက်ဳလုိ႕ ထြက္တဲ့ ဆရာကို အမွန္တကယ္ ၾကံဳရေၾကာင္းပါ...။
ဆရာကို မေျပာရဲ႕လို႕ ခုမွ ကြယ္ရာမွာ လာ အတင္းခ်ပါသည္။